شمارهٔ ۱۹۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۰۱گفتم که چرا از شکرت رست نبات
2. شمارهٔ ۲۰۲زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
3. شمارهٔ ۲۰۳من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
4. شمارهٔ ۲۰۴نی دیده به از تو هیچ یاری دیدست
5. شمارهٔ ۲۰۵خطی که ز روی آن سمنبر برخاست
6. شمارهٔ ۲۰۶کس همچو من ار گهر توانستی سفت
7. شمارهٔ ۲۰۷شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
8. شمارهٔ ۲۰۸ای بخت جوان بیا و در ساغر پیچ