پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۲

زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست

هندوست و لیک ترکتاز افتادست

تا بر دل دیوانه من بند نهاد

آسوده و خوش نیست بآز افتادست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۴نی دیده به از تو هیچ یاری دیدست
  2. شمارهٔ ۲۰۵خطی که ز روی آن سمنبر برخاست
  3. شمارهٔ ۲۰۶کس همچو من ار گهر توانستی سفت
  4. شمارهٔ ۲۰۷شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
  5. شمارهٔ ۲۰۸ای بخت جوان بیا و در ساغر پیچ
  6. شمارهٔ ۲۰۹ای دیده دلم از تو زیان‌ها بر هیچ
  7. شمارهٔ ۲۱۰هر زن که ز عشقبازی آری بنکاح
  8. شمارهٔ ۲۱۱ای شکر گفتار تو سرمایه روح
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.