فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست
- شمارهٔ ۱۲۲ چون آکهیی نبینم از توحیدت
- شمارهٔ ۱۲۳ چون تعبیه جهانیان بسیارست
- شمارهٔ ۱۲۴ پیوسته نشان عاشقان بد نامیست
- شمارهٔ ۱۲۵ در روضه توحید اگر بارت نیست
- شمارهٔ ۱۲۶ گر دور فلک تابع فرمان تو نیست
- شمارهٔ ۱۲۷ سردار جهان خواجه که آئینش سخاست
- شمارهٔ ۱۲۸ شاها ز تو کار عالمی سامان یافت
- شمارهٔ ۱۲۹ دل شد ز پی وصل دلارام ز دست
- شمارهٔ ۱۳۰ رنگ تو بتازگی ز گلنار بهست
- شمارهٔ ۱۳۱ شیرین پسرا عزم حجازت ز چه خاست
- شمارهٔ ۱۳۲ نقش عیادت ار چه بصورت عبادتست
- شمارهٔ ۱۳۳ در کارگه وجود هر نقش که هست
- شمارهٔ ۱۳۴ گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
- شمارهٔ ۱۳۵ در وحدت کاینات آنرا که شکیست
- شمارهٔ ۱۳۶ هر کو بسعادتی رسد روزی بیست
- شمارهٔ ۱۳۷ گر هر چه کند بنده بتقدیر خداست
- شمارهٔ ۱۳۸ در راه یقین مرد درنگی هیچست
- شمارهٔ ۱۳۹ مائیم و می ناب و بتی خوب سرشت
- شمارهٔ ۱۴۰ هر کو دهنت ای بت جانی دیدست
- شمارهٔ ۱۴۱ حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست
- شمارهٔ ۱۴۲ می از شر و شور و عربده خالی نیست
- شمارهٔ ۱۴۳ سید پسرا روی تو ماه ختن است
- شمارهٔ ۱۴۴ دیوانه دلم که میل طبعش بهواست
- شمارهٔ ۱۴۵ چون باد صبا غنچه گلرا بشکافت
- شمارهٔ ۱۴۶ در خاطرم این لطیف مصراع گذشت
- شمارهٔ ۱۴۷ صاحب نظری خوش سخنی فرمودست
- شمارهٔ ۱۴۸ هر چیز که در ازل بدان فرمان نیست
- شمارهٔ ۱۴۹ دی گفت یکی که داشت با من دل راست
- شمارهٔ ۱۵۰ گردون که سوی سفله و دونش نظرست
- شمارهٔ ۱۵۱ هر روز ترا بمن گمانی دگرست
- شمارهٔ ۱۵۲ گفتم دل من گرچه که غرق خونست
- شمارهٔ ۱۵۳ در عهد تو گلزار ثنا مدروس است
- شمارهٔ ۱۵۴ سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواست
- شمارهٔ ۱۵۵ گیرم که بصد رسید عمریکه تر است
- شمارهٔ ۱۵۶ خوش باش دمی که زندگانی باقیست
- شمارهٔ ۱۵۷ در روضه جان تاره نباتی خضرست
- شمارهٔ ۱۵۸ دی ابن یمین صبحدمی جام بدست
- شمارهٔ ۱۵۹ دل شاد بروی دلستان خضرست
- شمارهٔ ۱۶۰ زلف تو که سرگشته بکردار منست
- شمارهٔ ۱۶۱ رفتی و شکیب از دل عشاق برفت
- شمارهٔ ۱۶۲ هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت
- شمارهٔ ۱۶۳ یک غم نبود کز تو نصیب ما نیست
- شمارهٔ ۱۶۴ عشاق ترا امید بهر وزی نیست
- شمارهٔ ۱۶۵ نیلوفر تر بر سر آبت چه خوشست
- شمارهٔ ۱۶۶ گل کز زرسا و خرده ئی چند اندوخت
- شمارهٔ ۱۶۷ روی تو و ماه آسمان هر دو یکیست
- شمارهٔ ۱۶۸ عشق لب و دندان چو لعل و گهرت
- شمارهٔ ۱۶۹ گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیست
- شمارهٔ ۱۷۰ چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست
- شمارهٔ ۱۷۱ لعلت صدفی پر گهر مخزونست
- شمارهٔ ۱۷۲ در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
- شمارهٔ ۱۷۳ جانا لب میگون تو روح ما نیست
- شمارهٔ ۱۷۴ راحت ز طبیعت جهان مهجورست
- شمارهٔ ۱۷۵ هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت
- شمارهٔ ۱۷۶ جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
- شمارهٔ ۱۷۷ کس تیغ چو پهلوان ایران نزدست
- شمارهٔ ۱۷۸ معنیت چو آنجا بگذارد صورت
- شمارهٔ ۱۷۹ در پای دلت گر ز هوس خاری نیست
- شمارهٔ ۱۸۰ هر ذره که موجود شد از مغز و ز پوست
متن اشعار به نقل از گنجور.