پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۳

سید پسرا روی تو ماه ختن است

بالات براستی چو سرو چمن است

گر پسته شیرین تو خندان نشدی

معلوم کجا شدی که هیچت دهن است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۵چون باد صبا غنچه گلرا بشکافت
  2. شمارهٔ ۱۴۶در خاطرم این لطیف مصراع گذشت
  3. شمارهٔ ۱۴۷صاحب نظری خوش سخنی فرمودست
  4. شمارهٔ ۱۴۸هر چیز که در ازل بدان فرمان نیست
  5. شمارهٔ ۱۴۹دی گفت یکی که داشت با من دل راست
  6. شمارهٔ ۱۵۰گردون که سوی سفله و دونش نظرست
  7. شمارهٔ ۱۵۱هر روز ترا بمن گمانی دگرست
  8. شمارهٔ ۱۵۲گفتم دل من گرچه که غرق خونست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.