پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۷

صاحب نظری خوش سخنی فرمودست

بشنو که از آن مغز خرد آسودست

گفته‌ست که زشت و نیک چون بر گذر است

نابوده چو بوده-بوده چون نابوده‌ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۹دی گفت یکی که داشت با من دل راست
  2. شمارهٔ ۱۵۰گردون که سوی سفله و دونش نظرست
  3. شمارهٔ ۱۵۱هر روز ترا بمن گمانی دگرست
  4. شمارهٔ ۱۵۲گفتم دل من گرچه که غرق خونست
  5. شمارهٔ ۱۵۳در عهد تو گلزار ثنا مدروس است
  6. شمارهٔ ۱۵۴سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواست
  7. شمارهٔ ۱۵۵گیرم که بصد رسید عمریکه تر است
  8. شمارهٔ ۱۵۶خوش باش دمی که زندگانی باقیست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.