پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۱

حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست

چون مغز نبیندش خرد در خور پوست

گفتند رسیدی بر او گفتم نی

لاخل و لاخمر خرد هر که خور اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۳سید پسرا روی تو ماه ختن است
  2. شمارهٔ ۱۴۴دیوانه دلم که میل طبعش بهواست
  3. شمارهٔ ۱۴۵چون باد صبا غنچه گلرا بشکافت
  4. شمارهٔ ۱۴۶در خاطرم این لطیف مصراع گذشت
  5. شمارهٔ ۱۴۷صاحب نظری خوش سخنی فرمودست
  6. شمارهٔ ۱۴۸هر چیز که در ازل بدان فرمان نیست
  7. شمارهٔ ۱۴۹دی گفت یکی که داشت با من دل راست
  8. شمارهٔ ۱۵۰گردون که سوی سفله و دونش نظرست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.