پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۵

در روضه توحید اگر بارت نیست

بر شاخ مراد خویشتن بارت نیست

با خود غم دل گوی مگو با کس از آنک

بیرون ز تو کس محرم اسرارت نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۷سردار جهان خواجه که آئینش سخاست
  2. شمارهٔ ۱۲۸شاها ز تو کار عالمی سامان یافت
  3. شمارهٔ ۱۲۹دل شد ز پی وصل دلارام ز دست
  4. شمارهٔ ۱۳۰رنگ تو بتازگی ز گلنار بهست
  5. شمارهٔ ۱۳۱شیرین پسرا عزم حجازت ز چه خاست
  6. شمارهٔ ۱۳۲نقش عیادت ار چه بصورت عبادتست
  7. شمارهٔ ۱۳۳در کارگه وجود هر نقش که هست
  8. شمارهٔ ۱۳۴گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.