پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۷

سردار جهان خواجه که آئینش سخاست

بحریست کفش که موج آن جمله عطاست

من تشنه لب از ساحل آن گشتم باز

این نیز هم از طالع شوریده ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۹دل شد ز پی وصل دلارام ز دست
  2. شمارهٔ ۱۳۰رنگ تو بتازگی ز گلنار بهست
  3. شمارهٔ ۱۳۱شیرین پسرا عزم حجازت ز چه خاست
  4. شمارهٔ ۱۳۲نقش عیادت ار چه بصورت عبادتست
  5. شمارهٔ ۱۳۳در کارگه وجود هر نقش که هست
  6. شمارهٔ ۱۳۴گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
  7. شمارهٔ ۱۳۵در وحدت کاینات آنرا که شکیست
  8. شمارهٔ ۱۳۶هر کو بسعادتی رسد روزی بیست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.