پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۲

نقش عیادت ار چه بصورت عبادتست

لیکن بنقطه ئی ز عبادت زیادتست

پرسیدن شکسته دلان اهل فضل را

نقصان فضل نیست کمال سعادتست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۴گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
  2. شمارهٔ ۱۳۵در وحدت کاینات آنرا که شکیست
  3. شمارهٔ ۱۳۶هر کو بسعادتی رسد روزی بیست
  4. شمارهٔ ۱۳۷گر هر چه کند بنده بتقدیر خداست
  5. شمارهٔ ۱۳۸در راه یقین مرد درنگی هیچست
  6. شمارهٔ ۱۳۹مائیم و می ناب و بتی خوب سرشت
  7. شمارهٔ ۱۴۰هر کو دهنت ای بت جانی دیدست
  8. شمارهٔ ۱۴۱حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.