پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۶

گل کز زرسا و خرده ئی چند اندوخت

در ملک چمن بخسروی رخ افروخت

زر را چو به پیکان دو سر جمع آورد

زان بر سر دست خود بمسمارش دوخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸عشق لب و دندان چو لعل و گهرت
  2. شمارهٔ ۱۶۹گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیست
  3. شمارهٔ ۱۷۰چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست
  4. شمارهٔ ۱۷۱لعلت صدفی پر گهر مخزونست
  5. شمارهٔ ۱۷۲در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
  6. شمارهٔ ۱۷۳جانا لب میگون تو روح ما نیست
  7. شمارهٔ ۱۷۴راحت ز طبیعت جهان مهجورست
  8. شمارهٔ ۱۷۵هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.