شمارهٔ ۱۷۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۷۴راحت ز طبیعت جهان مهجورست
2. شمارهٔ ۱۷۵هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت
3. شمارهٔ ۱۷۶جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
4. شمارهٔ ۱۷۷کس تیغ چو پهلوان ایران نزدست
5. شمارهٔ ۱۷۸معنیت چو آنجا بگذارد صورت
6. شمارهٔ ۱۷۹در پای دلت گر ز هوس خاری نیست
7. شمارهٔ ۱۸۰هر ذره که موجود شد از مغز و ز پوست
8. شمارهٔ ۱۸۱وقت طرب و مستی هشیارانست