پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۰

چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست

داند همه کس که این ازان بس دورست

بیماری چشم تو و نرگس هیهات

نرگس یرقان دارد و او مخمورست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۲در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
  2. شمارهٔ ۱۷۳جانا لب میگون تو روح ما نیست
  3. شمارهٔ ۱۷۴راحت ز طبیعت جهان مهجورست
  4. شمارهٔ ۱۷۵هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت
  5. شمارهٔ ۱۷۶جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
  6. شمارهٔ ۱۷۷کس تیغ چو پهلوان ایران نزدست
  7. شمارهٔ ۱۷۸معنیت چو آنجا بگذارد صورت
  8. شمارهٔ ۱۷۹در پای دلت گر ز هوس خاری نیست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.