پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۹

دل شاد بروی دلستان خضرست

جان زنده بلعل در فشان خضرست

گو خضر مرو بسختی آب حیات

چون آبحیات در دهان خضرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۱رفتی و شکیب از دل عشاق برفت
  2. شمارهٔ ۱۶۲هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت
  3. شمارهٔ ۱۶۳یک غم نبود کز تو نصیب ما نیست
  4. شمارهٔ ۱۶۴عشاق ترا امید بهر وزی نیست
  5. شمارهٔ ۱۶۵نیلوفر تر بر سر آبت چه خوشست
  6. شمارهٔ ۱۶۶گل کز زرسا و خرده ئی چند اندوخت
  7. شمارهٔ ۱۶۷روی تو و ماه آسمان هر دو یکیست
  8. شمارهٔ ۱۶۸عشق لب و دندان چو لعل و گهرت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.