پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۳

یک غم نبود کز تو نصیب ما نیست

وز حسن خودت بحال ما پروا نیست

من واله لبهای توام لیک چه سود

سامان سخن گفتن از آن لبها نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۵نیلوفر تر بر سر آبت چه خوشست
  2. شمارهٔ ۱۶۶گل کز زرسا و خرده ئی چند اندوخت
  3. شمارهٔ ۱۶۷روی تو و ماه آسمان هر دو یکیست
  4. شمارهٔ ۱۶۸عشق لب و دندان چو لعل و گهرت
  5. شمارهٔ ۱۶۹گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیست
  6. شمارهٔ ۱۷۰چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست
  7. شمارهٔ ۱۷۱لعلت صدفی پر گهر مخزونست
  8. شمارهٔ ۱۷۲در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.