پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۲

هر کس که از این عالم فانی بگذشت

وز عادت و رسم این جهانی بگذشت

آن دم بحیات جاودانی پیوست

تا ظن نبری که زندگانی بگذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۴چون از نظرم سرو سمنبر بگذشت
  2. شمارهٔ ۱۸۵جانا رخ تو ماه زر افشان منست
  3. شمارهٔ ۱۸۶چشم تو بساحری ز هاروت بهست
  4. شمارهٔ ۱۸۷در عشق تو گر سر بنهم باکی نیست
  5. شمارهٔ ۱۸۸زلفت صنما مایه ده مشک خطاست
  6. شمارهٔ ۱۸۹من رفتم و یادگار جانم بر تست
  7. شمارهٔ ۱۹۰هستم صنما ز مهر روی چو مهت
  8. شمارهٔ ۱۹۱جان برخی آن پسته شکر شکنت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.