پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۵

جانا رخ تو ماه زر افشان منست

میگون لب تو لعل درخشان منست

عمریست که تا خون دلم لعل تو دید

شکرانه آن هنوز بر جان منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۷در عشق تو گر سر بنهم باکی نیست
  2. شمارهٔ ۱۸۸زلفت صنما مایه ده مشک خطاست
  3. شمارهٔ ۱۸۹من رفتم و یادگار جانم بر تست
  4. شمارهٔ ۱۹۰هستم صنما ز مهر روی چو مهت
  5. شمارهٔ ۱۹۱جان برخی آن پسته شکر شکنت
  6. شمارهٔ ۱۹۲وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت
  7. شمارهٔ ۱۹۳دل بسته آن طره عنبر شکنست
  8. شمارهٔ ۱۹۴ما انفس و افاق بدیدیم و گذشت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.