فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ به خدایی که در دوازده میل
- شمارهٔ ۶۲ گشته‌ام بی‌نظیر تا که ترا
- شمارهٔ ۶۳ - در مدح سلطان اعظم سنجر دوش خوابی دیده‌ام گو نیک دیدی نیک باد
- شمارهٔ ۶۴ - در مدح اقضی‌القضاة قاضی حمیدالدین قطعهٔ صدر اجل قاضی قضاة شرق و غرب
- شمارهٔ ۶۵ - مطایبه حاجبت رگ ز دست دانستم
- شمارهٔ ۶۶ تا مشقت ره طاعت نبرد هرگز گفت
- شمارهٔ ۶۷ - در شکایت و طلب احسان از مخدوم ای خداوندی کز غایت احسان و سخا
- شمارهٔ ۶۸ - در هجا شمس را چیزکی است بر گردن
- شمارهٔ ۶۹ - در مرثیه رئیس دولت و دین ای اسیر دست اجل
- شمارهٔ ۷۰ - در نصیحت اعتقادی درست دار چنانک
- شمارهٔ ۷۱ - لغزیست که در طلب خربزه گفته ای کریمی که در زمین امید
- شمارهٔ ۷۲ - شراب خواهد ای بزرگی که جود بحر محیط
- شمارهٔ ۷۳ با خرد گفتم که دستور جهان
- شمارهٔ ۷۴ تو کس خواجه‌ای و هرکه چو تو
- شمارهٔ ۷۵ - در حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی بوالحسن ای کسی که در احسان
- شمارهٔ ۷۶ - لطیفه ای سروری که کوکبهٔ کبریات را
- شمارهٔ ۷۷ - در حضرت مخدوم بار خواهد ای به همت بر آفتابت دست
- شمارهٔ ۷۸ انوری را ز حرص خدمت تو
- شمارهٔ ۷۹ - مطایبه دی گفت به طنز نجم قوال
- شمارهٔ ۸۰ - طلب امداد مهم خود کند ای بزرگی که در بزرگی و جاه
- شمارهٔ ۸۱ - در مدح منصور عامر هر جمال و شرف که دارد ملک
- شمارهٔ ۸۲ - ستایش بزم مخدوم کند این مجلس خواجهٔ جهانست
- شمارهٔ ۸۳ به خدایی که بذل جان او را
- شمارهٔ ۸۴ - در قناعت و آزادگی آلودهٔ منت کسان کم شو
- شمارهٔ ۸۵ - در مدح سعدالدین و کیفیت سقطه و حسب حال خود ای سعد سپهر دین کجایی
- شمارهٔ ۸۶ - در مدح صاحب جمال‌الدین محمد و شکایت از روزگار کمال دین محمد محمد آنکه برای
- شمارهٔ ۸۷ بهشت را چه کنی عرضه بر قلندریان
- شمارهٔ ۸۸ - حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز می‌نموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستاد کلبه‌ای کاندرو به روز و به شب
- شمارهٔ ۸۹ - ناصرالدین طاهر را درد دندان عارض گشته انوری این قطعه هنگام عیادت او گفته و در هر بیت‌التزام لفظ دندان نموده است ای به دندان دولت آمده خوش
- شمارهٔ ۹۰ - امیر یوسف نام و عدهٔ عطایی کرده و وفا ننموده بود در تهدید او گفته است میر یوسف سخن دراز مکش
- شمارهٔ ۹۱ - در ندامت و شکایت با آنکه چند سال بدیدم بتجربت
- شمارهٔ ۹۲ - در مطایبه در جهان چندان که گویی بی‌شمار
- شمارهٔ ۹۳ - در موعظه و شکایت دهر با یکی مردک کناس همی گفتم دی
- شمارهٔ ۹۴ - لطیفه صاحبا ماجرای دشمن تو
- شمارهٔ ۹۵ - در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفته مقلوب لفظ پارس به تصحیف از کفت
- شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته بفرستم ای امیر به تعجیل شربتی
- شمارهٔ ۹۷ - در قناعت به خدایی که معول به همه چیز بدوست
- شمارهٔ ۹۸ - در مدح موئیدالدین مودودشاه بازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوست
- شمارهٔ ۹۹ بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا
- شمارهٔ ۱۰۰ نیامدست مرا خویشتن دگر مردم
- شمارهٔ ۱۰۱ با فلک دوش به خلوت گله‌ای می‌کردم
- شمارهٔ ۱۰۲ - مناظرهٔ بوتهٔ کدو با درخت چنار نشنیده‌ای که زیر چناری کدو بنی
- شمارهٔ ۱۰۳ - در مطایبه نشوی سرور اندرین گیتی
- شمارهٔ ۱۰۴ - در مذمت اصحاب دیوان خسروا این چه حلم و خاموشیست
- شمارهٔ ۱۰۵ - در فضیلت عقل و شرف انسان به خرد برترین مایه مرد را عقلست
- شمارهٔ ۱۰۶ - در شکایت زمانه و مفاخرت خود عنصری گربه شعر می صله یافت
- شمارهٔ ۱۰۷ - از یکی اکابر رنجیده بود حسب حال خود و نکوهش او گوید ز مردمان مشمر خویش را به هیات و شکل
- شمارهٔ ۱۰۸ - این قطعه را فتوحی گفت و به انوری بست و مردم بلخ بر حکیم متغیر شدند سوگندنامه در نفی آن گفت چار شهرست خراسان را در چارطرف
- شمارهٔ ۱۰۹ - در طلب شراب ای سروری که چون تو به رادی سحاب نیست
- شمارهٔ ۱۱۰ کیمیایی ترا کنم تعلیم
- شمارهٔ ۱۱۱ - در مذمت سواری تو مرا گر پیاده‌ام منکوه
- شمارهٔ ۱۱۲ نیست یک تن در همه روی زمین
- شمارهٔ ۱۱۳ - در مذمت زن خواستن به خدایی که بی‌ارادت او
- شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح بهاء الدین علی بهاء الدین علی کز چرخ جودش
- شمارهٔ ۱۱۵ - در طلب شراب ای جوانمردی که هرگز چرخ پیر
- شمارهٔ ۱۱۶ - مطایبه هر کرا ریدنی بگیرد سخت
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیهٔ مودودشاه و بی‌وفایی جهان جهان ز رفتن مودود شه موئید دین
- شمارهٔ ۱۱۸ شکلی نهاده‌اند حکیمان روزگار
- شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهان جریده‌ایست نهاد سیه سپید جهان
- شمارهٔ ۱۲۰ - در تاریخ فوت سلطان سنجر چاشتگه در شهر مرو آن نامور فخر زمان
متن اشعار به نقل از گنجور.