پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

مقطعات

شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهان

جریده‌ایست نهاد سیه سپید جهان

که روزگار درو جز قضای بد ننوشت

جهان نثار گل تیره کرد آب سیاه

وزان زمانه نهفت آنکه سالها بسرشت

زمانه روزی چند از طریق عشوه گری

دهد بهار بقای ترا جمال بهشت

ولیک باد خزانش چو شاخ عمر شکست

به موت بستر و بالین کند ز خاک و ز خشت

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۱ - در اشتیاقبه خدایی که از صنایع او
  2. شمارهٔ ۱۲۲ - مدح زین‌الدین عبدالله را گوید و حضور میزبان را خواهدای بزرگی کز آب و خاک چو تو
  3. شمارهٔ ۱۲۳ - فی‌الحکمة والنصیحةدر حدود ری یکی دیوانه بود
  4. شمارهٔ ۱۲۴ - در مذمت کسیسراجی ای ز مقیمان حضرت ترمد
  5. شمارهٔ ۱۲۵ - در مدحمکرم مفصل سدیدالدین سپهر سروری
  6. شمارهٔ ۱۲۶نیز مدح و غزل نخواهم گفت
  7. شمارهٔ ۱۲۷ - در شکرمن به الماس طبع تا بزیم
  8. شمارهٔ ۱۲۸ - در عذر مستیخسروا گوهر ثنای ترا
همه‌ی مقطعات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.