انوری
شمارهٔ ۱۲۷ - در شکر
من به الماس طبع تا بزیم
گوهر مدحت تو خواهم سفت
تو عطا گر دهی و گر ندهی
بالله ار جز ثنات خواهم گفت
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۲۹ - مطایبه در عذر مستیگفتی اجل شهاب موئید که آن فلان
- شمارهٔ ۱۳۰ - ایضالهای ز جانم عزیزتر خاکی
- شمارهٔ ۱۳۱ - صفی‌الدین موفق هیزمی به انوری وعده کرد و حکیم غلام خود را به طلب آن فرستاد چون به وعده وفا نکرد این قطعه در هجو او گفتصفی‌الدین موفق را چو بینی
- شمارهٔ ۱۳۲ - در هجو خواجه صلاح نامیگفتم آن تو نیست خواجه صلاح
- شمارهٔ ۱۳۳ - در قناعت و شکایت از روزگارخسروا روزی ز عمرم گر سپهر افزون کند
- شمارهٔ ۱۳۴ای خواجه، رسیده است بلندیت به جایی
- شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح قاضی حمیدالدینای به تو مخصوص اعجاز سخن
- شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهرصاحبا رای رفیعت که به معیار خرد
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.