انوری
شمارهٔ ۱۳۴
ای خواجه، رسیده است بلندیت به جایی
کز اهل سماوات، به گوش تو رسد صوت!
گر عمر تو چون قد تو باشد به درازی
تو زنده بمانی و بمیرد ملک‌الموت
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهرصاحبا رای رفیعت که به معیار خرد
- شمارهٔ ۱۳۷هزار مدح شکر طعم وصف تو گفتم
- شمارهٔ ۱۳۸ - در شکایتاندرین عصر هرکه شعر برد
- شمارهٔ ۱۳۹ - از کسی یخ خواهدای خداوندی که هر کز خدمتت گردن کشید
- شمارهٔ ۱۴۰ - صاحب ناصرالدین دارو خورده بود او را تهنیت گفتهای ملک پادشه شده ثابت‌قدم به تو
- شمارهٔ ۱۴۱ - مخدوم حکیم را در سرای خاص جای داد در شکر آن گویدای مقر عز تو از خرمی دارالقرار
- شمارهٔ ۱۴۲ - در تهنیت دارو خوردن مجدالدینمجد دین ای جهان جود و کرم
- شمارهٔ ۱۴۳ - ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدینای زمان فرع زندگانی تو
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.