فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - در اشتیاق به خدایی که از صنایع او
- شمارهٔ ۱۲۲ - مدح زین‌الدین عبدالله را گوید و حضور میزبان را خواهد ای بزرگی کز آب و خاک چو تو
- شمارهٔ ۱۲۳ - فی‌الحکمة والنصیحة در حدود ری یکی دیوانه بود
- شمارهٔ ۱۲۴ - در مذمت کسی سراجی ای ز مقیمان حضرت ترمد
- شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح مکرم مفصل سدیدالدین سپهر سروری
- شمارهٔ ۱۲۶ نیز مدح و غزل نخواهم گفت
- شمارهٔ ۱۲۷ - در شکر من به الماس طبع تا بزیم
- شمارهٔ ۱۲۸ - در عذر مستی خسروا گوهر ثنای ترا
- شمارهٔ ۱۲۹ - مطایبه در عذر مستی گفتی اجل شهاب موئید که آن فلان
- شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله ای ز جانم عزیزتر خاکی
- شمارهٔ ۱۳۱ - صفی‌الدین موفق هیزمی به انوری وعده کرد و حکیم غلام خود را به طلب آن فرستاد چون به وعده وفا نکرد این قطعه در هجو او گفت صفی‌الدین موفق را چو بینی
- شمارهٔ ۱۳۲ - در هجو خواجه صلاح نامی گفتم آن تو نیست خواجه صلاح
- شمارهٔ ۱۳۳ - در قناعت و شکایت از روزگار خسروا روزی ز عمرم گر سپهر افزون کند
- شمارهٔ ۱۳۴ ای خواجه، رسیده است بلندیت به جایی
- شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح قاضی حمیدالدین ای به تو مخصوص اعجاز سخن
- شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر صاحبا رای رفیعت که به معیار خرد
- شمارهٔ ۱۳۷ هزار مدح شکر طعم وصف تو گفتم
- شمارهٔ ۱۳۸ - در شکایت اندرین عصر هرکه شعر برد
- شمارهٔ ۱۳۹ - از کسی یخ خواهد ای خداوندی که هر کز خدمتت گردن کشید
- شمارهٔ ۱۴۰ - صاحب ناصرالدین دارو خورده بود او را تهنیت گفته ای ملک پادشه شده ثابت‌قدم به تو
- شمارهٔ ۱۴۱ - مخدوم حکیم را در سرای خاص جای داد در شکر آن گوید ای مقر عز تو از خرمی دارالقرار
- شمارهٔ ۱۴۲ - در تهنیت دارو خوردن مجدالدین مجد دین ای جهان جود و کرم
- شمارهٔ ۱۴۳ - ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدین ای زمان فرع زندگانی تو
- شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ملک نصرةالدین مبشر آمد و اخبار فتح ختلان داد
- شمارهٔ ۱۴۵ - در هجا آن خداوندی که سال و ماه را
- شمارهٔ ۱۴۶ - در ذم طمع مذلت از طمع خیزد همیشه
- شمارهٔ ۱۴۷ ای ریاحین ملک تازه به تو
- شمارهٔ ۱۴۸ - عمادالدین پیروزشاه وقتی به خانهٔ حکیم به عیادت آمده بود انوری در شکر آن گفته ای خداوندی که بنای جهان یعنی خدای
- شمارهٔ ۱۴۹ - در جواب مکتوب عمادالدین پیروزشاه مثال عالی دستور چون به بنده رسید
- شمارهٔ ۱۵۰ اگر بخت یاری دهد چون منی را
- شمارهٔ ۱۵۱ اگر عالم سراسر ظلم گیرد
- شمارهٔ ۱۵۲ - در عذر تو آن کریمی کز التفات خاطر تو
- شمارهٔ ۱۵۳ - در مفارقت دوستی به خدایی که از شب تیره
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مذمت خزانه‌دار سلطان گفته و چون با هر گنجی ماریست تعبیر از خزانه‌دار به حیه کرده است ای شاه جهان حیهٔ صندوق خزانت
- شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح ترکان خاتون طاعت پادشاه وقت به وقت
- شمارهٔ ۱۵۶ خدایگانرا از چشم زخم ملک چه باک
- شمارهٔ ۱۵۷ - شراب خواهد ای جهانی پر از مکارم تو
- شمارهٔ ۱۵۸ - در عذر تقصیر خدمت اگر در خدمتت تقصیر کردم
- شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح نظام‌الملک بدرالدولة والدین خاصبک طوطی‌بن مسعود درخت دولت شاه عجم سر بر فلک دارد
- شمارهٔ ۱۶۰ - در شکایت دهر جور یکسر جهان چنان بگرفت
- شمارهٔ ۱۶۱ - سید مجدالدین بوطالب نعمه را گوید ای زتو بنهاده کلاه منی
- شمارهٔ ۱۶۲ - کتاب و کلاهی نزد بزرگی داشت در تقاضای آن گوید به کلاهی بزرگ کرد مرا
- شمارهٔ ۱۶۳ - خواجه شمس انوری را پوستینی وعده کرده و در فرستادن آن تاخیر نموده بود این قطعه در تهدید وی گفته شمس بی نور و خواجهٔ بی‌اصل
- شمارهٔ ۱۶۴ - در تجدید لقب موئیدالدین مودودشاه ای برادر نسل آدم را خدی از روی لطف
- شمارهٔ ۱۶۵ - در هجا میر طغرل بمرد و من گفتم
- شمارهٔ ۱۶۶ به خدایی که کوه و دریا را
- شمارهٔ ۱۶۷ - در وعظ شادمانی گزین و نیک خویی
- شمارهٔ ۱۶۸ - در حق سنقر خاص گوید تابش رای سایهٔ یزدان
- شمارهٔ ۱۶۹ به خدایی که آب حکمت او
- شمارهٔ ۱۷۰ به خدایی که درسپهر بلند
- شمارهٔ ۱۷۱ مرکب من که دادهٔ شه بود
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح پیروز شاه آنکه او دست و دلت را سبب روزی کرد
- شمارهٔ ۱۷۳ - در نصیحت در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
- شمارهٔ ۱۷۴ - شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفت گرچه شب سقطهٔ من هر که دید
- شمارهٔ ۱۷۵ - در هجو قلتبانی هم به خواهر هم بزن
- شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبه جهان گر مضطرب شد گو همی شو
- شمارهٔ ۱۷۷ - در صفت کسب کمال ومذمت ابناء عصر هر که به ورزیدن کمال نهد روی
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک‌الشرق علاء الدین محمد امیر کوه امیرالجبال آنکه با جاه جودش
- شمارهٔ ۱۷۹ - درشکایت دهر کی بود کاین سپهر حادثه‌زای
- شمارهٔ ۱۸۰ به خدایی که وصف بی چونش
متن اشعار به نقل از گنجور.