انوری
شمارهٔ ۱۶۷ - در وعظ
شادمانی گزین و نیک خویی
که زمانه وفا نخواهد کرد
از سر روزگار گرد برآر
پیش از آن کز سرت برآرد گرد
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۶۹به خدایی که آب حکمت او
- شمارهٔ ۱۷۰به خدایی که درسپهر بلند
- شمارهٔ ۱۷۱مرکب من که دادهٔ شه بود
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح پیروز شاهآنکه او دست و دلت را سبب روزی کرد
- شمارهٔ ۱۷۳ - در نصیحتدر جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
- شمارهٔ ۱۷۴ - شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفتگرچه شب سقطهٔ من هر که دید
- شمارهٔ ۱۷۵ - در هجوقلتبانی هم به خواهر هم بزن
- شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبهجهان گر مضطرب شد گو همی شو
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.