انوری
شمارهٔ ۱۷۳ - در نصیحت
در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
آن قدر عمری که یابد مردم آزاد مرد
کاستینها در غم او ترکنند از آب گرم
فی‌المثل گز بگذرد بر دامن او باد سرد
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۷۵ - در هجوقلتبانی هم به خواهر هم بزن
- شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبهجهان گر مضطرب شد گو همی شو
- شمارهٔ ۱۷۷ - در صفت کسب کمال ومذمت ابناء عصرهر که به ورزیدن کمال نهد روی
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک‌الشرق علاء الدین محمد امیر کوهامیرالجبال آنکه با جاه جودش
- شمارهٔ ۱۷۹ - درشکایت دهرکی بود کاین سپهر حادثه‌زای
- شمارهٔ ۱۸۰به خدایی که وصف بی چونش
- شمارهٔ ۱۸۱ - طبیبی را ذم کندمقبلی آنکه روز و شب ادبار
- شمارهٔ ۱۸۲ - در حکمت و موعظهروز را رایگان ز دست مده
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.