پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

مقطعات

شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته

بفرستم ای امیر به تعجیل شربتی

زان کز قوام و نفع چو لفظ بدیع اوست

شیرین و ترش گشته دو جوهر به هم رفیق

این چون حدیث دشمن و آن چون عتاب دوست

آورده زیر کان ز پی فایده برون

رز را یکی ز سینه و نی را یکی ز پوست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۹۸ - در مدح موئیدالدین مودودشاهبازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوست
  2. شمارهٔ ۹۹بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا
  3. شمارهٔ ۱۰۰نیامدست مرا خویشتن دگر مردم
  4. شمارهٔ ۱۰۱با فلک دوش به خلوت گله‌ای می‌کردم
  5. شمارهٔ ۱۰۲ - مناظرهٔ بوتهٔ کدو با درخت چنارنشنیده‌ای که زیر چناری کدو بنی
  6. شمارهٔ ۱۰۳ - در مطایبهنشوی سرور اندرین گیتی
  7. شمارهٔ ۱۰۴ - در مذمت اصحاب دیوانخسروا این چه حلم و خاموشیست
  8. شمارهٔ ۱۰۵ - در فضیلت عقل و شرف انسان به خردبرترین مایه مرد را عقلست
همه‌ی مقطعات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.