فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - طبل الرحیل چون به حکم پادشاه انس و جان
- شمارهٔ ۲ - سحاب اشک به سجده سر چو نهاد آن امام جن و بشر
- شمارهٔ ۳ - گریهٔ پنهان کلک قضا نوشت چو دیوان فاطمه
- شمارهٔ ۴ - بضعه الرسول آه از دمی که فاطمه دخت پیمبرا
- شمارهٔ ۵ - عزای رضا چرا؟ چونی، نکنم ناله در عزای رضا
- شمارهٔ ۶ - حدیث غربت خوش آن که درد دل خویش با صبا گویم
- شمارهٔ ۷ - سیل اشک شکر خدا کز امت پاک پیمبرم
- شمارهٔ ۸ - هلال ماه ماتم باز بر طرف چمن، یا رب چه شد کآبر بهار
- شمارهٔ ۹ - طارم خضرا در کرب و بلا خواندند، چون سید بطحارا
- شمارهٔ ۱۰ - سوز عطش چون شه ملک حجاز آمد سوی ملک عراق
- شمارهٔ ۱۱ - ضیاء دیدهٔ لیلا کیست یارب این جوان نو خط سیمین عذار؟
- شمارهٔ ۱۲ - حدیث محنت افزا دریغا از قد و بالای علی اکبر
- شمارهٔ ۱۳ - مهر درخشنده چون شه تشنه لبان، بی کس بی یاور شد
- شمارهٔ ۱۴ - اکبر گل پیرهن دید شاه شهدا چون بدن اکبر را
- شمارهٔ ۱۵ - در اشک شد وقت آن که باز کنم گریه زار زار
- شمارهٔ ۱۶ - زلف گره گشا خیز ز جای ای پسر، جان و تنم فدای تو
- شمارهٔ ۱۷ - قاسم گلگون عذار باز غم از چارسو، ریخت به جانم شرار
- شمارهٔ ۱۸ - سرو خونین ز جا برخیز ای رعنا جوان گلعذار من
- شمارهٔ ۱۹ - خلاصهٔ ناس گرفت مشک وروان گشت آن خلاصهٔ ناس
- شمارهٔ ۲۰ - علمدار سپاه چرا افتاده ای، ای قهرمان شیر گیر من؟!
- شمارهٔ ۲۱ - آب فرات آی آب فرات! از چه گل آلود روانی؟
- شمارهٔ ۲۲ - آفتاب برج امانت باران مگر به کرب وبلا قحط آب بود
- شمارهٔ ۲۳ - روز عاشورا «کربلا شد خزان گلستانش
- شمارهٔ ۲۴ - دشت عشق عید قربان است و می بایست قربانی نمود
- شمارهٔ ۲۵ - جگر گوشهٔ مصطفی چو در کربلا خسرو نشاتین
- شمارهٔ ۲۶ - داستان غم فزا باز بر جان عشقم آتش برفروخت
- شمارهٔ ۲۷ - باغ کربلا سحرگه عندلیبی در گلستان
- شمارهٔ ۲۸ - کبوتران حرم به دشت کرب وبلا ازجفای شمر شریر
- شمارهٔ ۲۹ - محراب عشق نهاد شمر چو بر خاک، ماه روی حسین
- شمارهٔ ۳۰ - قره العین نبی زیر خنجر شه دین، گر ندهد سر چکند؟
- شمارهٔ ۳۱ - لعل گهربار خنجر شمر، به قتل شه ابرار، حریص
- شمارهٔ ۳۲ - واقعهٔ کربلا یاران مگر حسین ولی خدا نبود؟
- شمارهٔ ۳۳ - فزون از ستاره زخم شاهی که جان سپرد و، ببر مادرش نبود
- شمارهٔ ۳۴ - مژهٔ چشم تر شوری که حسین بهر شهادت به سرش بود
- شمارهٔ ۳۵ - طایر باغ جنان ای شهیدی که لب تشنه بریدند سرت را!
- شمارهٔ ۳۶ - چرخ نیلگون ای زخم های پیکرت از اختران فزون
- شمارهٔ ۳۷ - شافع محشر که گمان داشت خزان، گلشن حیدر گردد
- شمارهٔ ۳۸ - گوهر اشک رسید موسم ماتم که گریه ساز کنید
- شمارهٔ ۳۹ - اشک خونین «در دلم لاله‌صفت، خون جگر می‌ریزد
- شمارهٔ ۴۰ - مقتل خون زلف اکبر چو ز خون سر او تر گردید
- شمارهٔ ۴۱ - قلزم خون کیست این کشته که در لجهٔ خون غوطه ور است؟
- شمارهٔ ۴۲ - حدیث کربلا شبان تیره از دود فراق دوستان نالم
- شمارهٔ ۴۳ - زانوی غم من از جور و جفای چرخ کج‌رفتار، می‌نالم
- شمارهٔ ۴۴ - چشم اشکبار شبان تیره به درگاه کردگار، بنالم
- شمارهٔ ۴۵ - دیدهٔ خونبار بر سبط نبی گنبد دوار بنالد
- شمارهٔ ۴۶ - چرا چو شمع نسوزم؟ چرا ز غصه شب و روز، زار زار نگریم؟
- شمارهٔ ۴۷ - کشتهٔ غریب ای در عزات خالق اکبر، گریسته
- شمارهٔ ۴۸ - مظلوم کربلا چشمی که در عزای شه کربلا گریست
- شمارهٔ ۴۹ - مرآت خدا ای قتیلی که به خون غرقه ز شمشیر جفایی
- شمارهٔ ۵۰ - آتش داغ « ای که با مهر تو آب و گلم آمیخته شد!
- شمارهٔ ۵۱ - نقطهٔ پرگار تو نور چشم احمد مختاری ای حسین
- شمارهٔ ۵۲ - داغ جهانسوز ای حسین ای علم افراشته بر قلهٔ نور
- شمارهٔ ۵۳ - لوای ماتم ای کشته ای که مقتل تو دشت کربلاست!
- شمارهٔ ۵۴ - دجلهٔ زلال ای گوشوار عرش خداوند ذوالجلال
- شمارهٔ ۵۵ - اهل حرم شاهی که بود آینهٔ حسن ذوالجلال
- شمارهٔ ۵۶ - صدای العطش از چیست؟ بانگ ناله، به ارض و سما هنوز
- شمارهٔ ۵۷ - شراره آه دل دلم ز ماریه عزم سفر نکرده هنوز
- شمارهٔ ۵۸ - سرخی افق ز چیست شور و فغان در جهان بپاست هنوز؟
- شمارهٔ ۵۹ - شفیع روز قیامت «یکدم دلم رها ز غم لاله ها نشد»
- شمارهٔ ۶۰ - حدیث تشنگی چو در کرب و بلا سبط نبی بی یار و یاور شد
متن اشعار به نقل از گنجور.