پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۸۰۱ اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیست
  2. غزل شمارهٔ ۱۸۰۲ ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیست
  3. غزل شمارهٔ ۱۸۰۳ کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیست
  4. غزل شمارهٔ ۱۸۰۴ کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟
  5. غزل شمارهٔ ۱۸۰۵ سزای خواب بود دیده ای که گریان نیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۸۰۶ به می طرف شدن آیین هوشیاران نیست
  7. غزل شمارهٔ ۱۸۰۷ فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست
  8. غزل شمارهٔ ۱۸۰۸ اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیست
  9. غزل شمارهٔ ۱۸۰۹ زمین چو ریگ روان است بر جناح سفر
  10. غزل شمارهٔ ۱۸۱۰ چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟
  11. غزل شمارهٔ ۱۸۱۱ به آسمان نرسد هر که خاک پای تو نیست
  12. غزل شمارهٔ ۱۸۱۲ به غیر خشم که در خوردنش وبالی نیست
  13. غزل شمارهٔ ۱۸۱۳ شب فراق ز روز حساب خالی نیست
  14. غزل شمارهٔ ۱۸۱۴ نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیست
  15. غزل شمارهٔ ۱۸۱۵ مبند دل به حیاتی که جاودانی نیست
  16. غزل شمارهٔ ۱۸۱۶ میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیست
  17. غزل شمارهٔ ۱۸۱۷ ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
  18. غزل شمارهٔ ۱۸۱۸ طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیست
  19. غزل شمارهٔ ۱۸۱۹ ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیست
  20. غزل شمارهٔ ۱۸۲۰ میان خوی تو و رحم آشنایی نیست
  21. غزل شمارهٔ ۱۸۲۱ ز دام سوختگان عشق را رهایی نیست
  22. غزل شمارهٔ ۱۸۲۲ وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشت
  23. غزل شمارهٔ ۱۸۲۳ ملامت از دل بیباک من فغان برداشت
  24. غزل شمارهٔ ۱۸۲۴ ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشت
  25. غزل شمارهٔ ۱۸۲۵ به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشت
  26. غزل شمارهٔ ۱۸۲۶ عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشت
  27. غزل شمارهٔ ۱۸۲۷ مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشت
  28. غزل شمارهٔ ۱۸۲۸ هزار حیف که دوران خط یار گذشت
  29. غزل شمارهٔ ۱۸۲۹ ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشت
  30. غزل شمارهٔ ۱۸۳۰ خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشت
  31. غزل شمارهٔ ۱۸۳۱ کنون که از کمر کوه موج لاله گذشت
  32. غزل شمارهٔ ۱۸۳۲ ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت
  33. غزل شمارهٔ ۱۸۳۳ فغان که گرد سر او نمی توانم گشت
  34. غزل شمارهٔ ۱۸۳۴ ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت
  35. غزل شمارهٔ ۱۸۳۵ ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت
  36. غزل شمارهٔ ۱۸۳۶ نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت
  37. غزل شمارهٔ ۱۸۳۷ ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت
  38. غزل شمارهٔ ۱۸۳۸ فغان که هستی من در ورق شماری رفت
  39. غزل شمارهٔ ۱۸۳۹ اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت
  40. غزل شمارهٔ ۱۸۴۰ غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت
  41. غزل شمارهٔ ۱۸۴۱ ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت
  42. غزل شمارهٔ ۱۸۴۲ غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت
  43. غزل شمارهٔ ۱۸۴۳ به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت
  44. غزل شمارهٔ ۱۸۴۴ سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت
  45. غزل شمارهٔ ۱۸۴۵ زمانه را گل روی تو در بهار گرفت
  46. غزل شمارهٔ ۱۸۴۶ ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت
  47. غزل شمارهٔ ۱۸۴۷ خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت
  48. غزل شمارهٔ ۱۸۴۸ ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت
  49. غزل شمارهٔ ۱۸۴۹ دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت
  50. غزل شمارهٔ ۱۸۵۰ شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت
  51. غزل شمارهٔ ۱۸۵۱ با زلف پر شکن دل نادیده کام ساخت
  52. غزل شمارهٔ ۱۸۵۲ آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوخت
  53. غزل شمارهٔ ۱۸۵۳ سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریخت
  54. غزل شمارهٔ ۱۸۵۴ باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت
  55. غزل شمارهٔ ۱۸۵۵ شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیخت
  56. غزل شمارهٔ ۱۸۵۶ دندان نماند و حرف طرازی همان بجاست
  57. غزل شمارهٔ ۱۸۵۷ خط سر زد و تغافل او همچنان به جاست
  58. غزل شمارهٔ ۱۸۵۸ جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاست
  59. غزل شمارهٔ ۱۸۵۹ میگون لبی که مست و خرابم کند کجاست 
  60. غزل شمارهٔ ۱۸۶۰ چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟

متن اشعار به نقل از گنجور.