پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

غزلیات

۳,۲۳۰ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۸۱ هرگز ندانم راندن مستی که افتد بر درم
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۸۲ ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۸۳ تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۸۴ عشقا، تو را قاضی برم کاشکستیم همچون صنم
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۸۵ بس جهد می‌کردم که من آیینهٔ نیکی شوم
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۸۶ آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۸۷ هین، خیره خیره می‌نگر اندر رخ صفراییم
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۸۸ ای نفس کل صورت مکن وی عقل کل بشکن قلم
  9. غزل شمارهٔ ۱۳۸۹ ای پاک رو چون جام جم وز عشق آن مه متهم
  10. غزل شمارهٔ ۱۳۹۰ باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم
  11. غزل شمارهٔ ۱۳۹۱ تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم؟!
  12. غزل شمارهٔ ۱۳۹۲ یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم
  13. غزل شمارهٔ ۱۳۹۳ مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم
  14. غزل شمارهٔ ۱۳۹۴ دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم
  15. غزل شمارهٔ ۱۳۹۵ مطرب عشق ابدم زخمه عشرت بزنم
  16. غزل شمارهٔ ۱۳۹۶ باز در اسرار روم جانب آن یار روم
  17. غزل شمارهٔ ۱۳۹۷ زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم
  18. غزل شمارهٔ ۱۳۹۸ جمع تو دیدم پس از این هیچ پریشان نشوم
  19. غزل شمارهٔ ۱۳۹۹ هر نفسی تازه‌ترم کز سر روزن بپرم
  20. غزل شمارهٔ ۱۴۰۰ تیز دَوم، تیز دَوم، تا به سواران برسم
  21. غزل شمارهٔ ۱۴۰۱ کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم
  22. غزل شمارهٔ ۱۴۰۲ دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم
  23. غزل شمارهٔ ۱۴۰۳ آمده‌ام که سر نهم؛ عشق تو را به سر برم
  24. غزل شمارهٔ ۱۴۰۴ کار مرا چو او کند، کار دگر چرا کنم؟
  25. غزل شمارهٔ ۱۴۰۵ میل هواش می کنم طال بقاش می زنم
  26. غزل شمارهٔ ۱۴۰۶ هر شب و هر سحر تو را من به دعا بخواستم
  27. غزل شمارهٔ ۱۴۰۷ دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم
  28. غزل شمارهٔ ۱۴۰۸ تا به کی ای شکر چو تن بی‌دل و جان فغان کنم
  29. غزل شمارهٔ ۱۴۰۹ ای تو بداده در سحر از کف خویش باده‌ام
  30. غزل شمارهٔ ۱۴۱۰ تا که اسیر و عاشق آن صنم چو جان شدم
  31. غزل شمارهٔ ۱۴۱۱ گرم درآ و دم مده باده بیار ای صنم
  32. غزل شمارهٔ ۱۴۱۲ بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم
  33. غزل شمارهٔ ۱۴۱۳ کشید این دل گریبانم به سوی کوی آن یارم
  34. غزل شمارهٔ ۱۴۱۴ درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم
  35. غزل شمارهٔ ۱۴۱۵ ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم
  36. غزل شمارهٔ ۱۴۱۶ تُرُش رویی و خشمینی چنین شیرین ندیده‌ستم
  37. غزل شمارهٔ ۱۴۱۷ به حق روی تو که من چنین رویی ندیدستم
  38. غزل شمارهٔ ۱۴۱۸ دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم
  39. غزل شمارهٔ ۱۴۱۹ بگفتم حال دل گویم از آن نوعی که دانستم
  40. غزل شمارهٔ ۱۴۲۰ اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم
  41. غزل شمارهٔ ۱۴۲۱ بیا بشنو که من پیش و پس اسبت چرا گردم
  42. غزل شمارهٔ ۱۴۲۲ طواف حاجیان دارم به گرد یار می‌گردم
  43. غزل شمارهٔ ۱۴۲۳ تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم
  44. غزل شمارهٔ ۱۴۲۴ بگفتم عذر با دلبر که بی‌گه بود و ترسیدم
  45. غزل شمارهٔ ۱۴۲۵ دعا گویی است کار من بگویم تا نطق دارم
  46. غزل شمارهٔ ۱۴۲۶ چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارم
  47. غزل شمارهٔ ۱۴۲۷ من از اقلیم بالایم سر عالم نمی‌دارم
  48. غزل شمارهٔ ۱۴۲۸ همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم
  49. غزل شمارهٔ ۱۴۲۹ نه آن بی‌بهره دلدارم که از دلدار بگریزم
  50. غزل شمارهٔ ۱۴۳۰ نهادم پای در عشقی که بر عشاق سر باشم
  51. غزل شمارهٔ ۱۴۳۱ مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم
  52. غزل شمارهٔ ۱۴۳۲ تو خود دانی که من بی‌تو عدم باشم عدم باشم
  53. غزل شمارهٔ ۱۴۳۳ من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن باشم
  54. غزل شمارهٔ ۱۴۳۴ چو آمد روی مه رویم که باشم من که من باشم
  55. غزل شمارهٔ ۱۴۳۵ به گرد دل همی‌گردی چه خواهی کرد می‌دانم
  56. غزل شمارهٔ ۱۴۳۶ تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم
  57. غزل شمارهٔ ۱۴۳۷ چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم
  58. غزل شمارهٔ ۱۴۳۸ ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم
  59. غزل شمارهٔ ۱۴۳۹ من این ایوان نه تو را نمی‌دانم نمی‌دانم
  60. غزل شمارهٔ ۱۴۴۰ بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

متن اشعار به نقل از گنجور.