پرش به محتوای اصلی
مجد همگر

مجد همگر

رباعیات

۵۵۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟
  2. شمارهٔ ۳۰۲ چون دست اجل تخته برهان بسترد
  3. شمارهٔ ۳۰۳ مرگ تو بر آورد ز ایوانم گرد
  4. شمارهٔ ۳۰۴ گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
  5. شمارهٔ ۳۰۵ هرگز نکنی میل و دلت نگذارد
  6. شمارهٔ ۳۰۶ آن درد که کوه را خروشان دارد
  7. شمارهٔ ۳۰۷ زلف تو که خون ریختن آئین دارد
  8. شمارهٔ ۳۰۸ با خوت که آدمی سرشتی دارد
  9. شمارهٔ ۳۰۹ گرچه دلم از جور تو داغی دارد
  10. شمارهٔ ۳۱۰ از وصل رخت هر که نشانی دارد
  11. شمارهٔ ۳۱۱ نه دل ز غمت ذوق جوانی دارد
  12. شمارهٔ ۳۱۲ دلدار ز سینه زنگ غم می‌سِتُرَد
  13. شمارهٔ ۳۱۳ ترسم که به گریه دیده آبم ببرد
  14. شمارهٔ ۳۱۴ چون بر دل موری ز تو ننشیند گرد
  15. شمارهٔ ۳۱۵ تا کی عمرت به خودپرستی گذرد
  16. شمارهٔ ۳۱۶ در عشق تو عمرم به ستم می‌گذرد
  17. شمارهٔ ۳۱۷ سودای تو تا در سر من ماوا کرد
  18. شمارهٔ ۳۱۸ گر چاره این تنگدلی باید کرد
  19. شمارهٔ ۳۱۹ عشق تو به شوریده سری فاشم کرد
  20. شمارهٔ ۳۲۰ محرم بدم و جور تو محرومم کرد
  21. شمارهٔ ۳۲۱ انگار که راز دل نهان دانم کرد
  22. شمارهٔ ۳۲۲ جانا غم دوری تو با ما آن کرد
  23. شمارهٔ ۳۲۳ با هجر چنان حریف خو نتوان کرد
  24. شمارهٔ ۳۲۴ کم نال دلا اگر شهت یاد نکرد
  25. شمارهٔ ۳۲۵ بر سنگ دلت ناله و دم کار نکرد
  26. شمارهٔ ۳۲۶ دل با تو و صبر سازگاری که نکرد
  27. شمارهٔ ۳۲۷ سودای تو آتش دلم افزون کرد
  28. شمارهٔ ۳۲۸ قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
  29. شمارهٔ ۳۲۹ بر بام بدیدمش که جولان می‌کرد
  30. شمارهٔ ۳۳۰ ای دل اگر آغاز به می خواهی کرد
  31. شمارهٔ ۳۳۱ برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد
  32. شمارهٔ ۳۳۲ آن دد که چو دمنه در کمینگاه بمرد
  33. شمارهٔ ۳۳۳ دل بین که مرا غم که مهمان آورد
  34. شمارهٔ ۳۳۴ عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
  35. شمارهٔ ۳۳۵ تا هست غمت غمی دگر نتوان خورد
  36. شمارهٔ ۳۳۶ نپسندم کایزد به گناهت گیرد
  37. شمارهٔ ۳۳۷ گر سرو قد خوشت به بر درگیرد
  38. شمارهٔ ۳۳۸ هر شب سپه غم تو راهم گیرد
  39. شمارهٔ ۳۳۹ مگذار که کار دل قراری گیرد
  40. شمارهٔ ۳۴۰ نه در تو فغان و یاربم می‌گیرد
  41. شمارهٔ ۳۴۱ لافی ز تو پیش کس نمی‌یارم زد
  42. شمارهٔ ۳۴۲ دم بی رخ یار نازنین نتوان زد
  43. شمارهٔ ۳۴۳ بی بزم تو چشم جام می خون ریزد
  44. شمارهٔ ۳۴۴ آن روز که آوازه محشر خیزد
  45. شمارهٔ ۳۴۵ در هجر تو گر جان ز تنم برخیزد
  46. شمارهٔ ۳۴۶ شاها کرمت از پی آن برخیزد
  47. شمارهٔ ۳۴۷ اول سخنم چو از زبان برخیزد
  48. شمارهٔ ۳۴۸ گل کیست که در رونق خد تو رسد
  49. شمارهٔ ۳۴۹ گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد
  50. شمارهٔ ۳۵۰ از عشق چو بر جوان ملامت باشد
  51. شمارهٔ ۳۵۱ تا گوش بود سوی سلامت باشد
  52. شمارهٔ ۳۵۲ گر بر سر گل تاج مکلل باشد
  53. شمارهٔ ۳۵۳ بشنو لغزی که سخت موزون باشد
  54. شمارهٔ ۳۵۴ گفتم شبه ار سُفته بود به باشد
  55. شمارهٔ ۳۵۵ تا میل دلت به کین پرستی باشد
  56. شمارهٔ ۳۵۶ نه مهر تو از دلم به در خواهد شد
  57. شمارهٔ ۳۵۷ گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
  58. شمارهٔ ۳۵۸ کو جان که ز بیداد فلک خسته نشد
  59. شمارهٔ ۳۵۹ در دل نفسی یاد تو گردیده نشد
  60. شمارهٔ ۳۶۰ یارم به تفرج چمن بیرون شد

متن اشعار به نقل از گنجور.