شمارهٔ ۳۰۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۰۸با خوت که آدمی سرشتی دارد
2. شمارهٔ ۳۰۹گرچه دلم از جور تو داغی دارد
3. شمارهٔ ۳۱۰از وصل رخت هر که نشانی دارد
4. شمارهٔ ۳۱۱نه دل ز غمت ذوق جوانی دارد
5. شمارهٔ ۳۱۲دلدار ز سینه زنگ غم می‌سِتُرَد
6. شمارهٔ ۳۱۳ترسم که به گریه دیده آبم ببرد
7. شمارهٔ ۳۱۴چون بر دل موری ز تو ننشیند گرد
8. شمارهٔ ۳۱۵تا کی عمرت به خودپرستی گذرد