پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۲

دلدار ز سینه زنگ غم می‌سِتُرَد

نقش غمم از دل حزین می‌سترد

خونی که ز هجر در دل افکند مرا

اکنون ز رخم به آستین می‌سترد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۴چون بر دل موری ز تو ننشیند گرد
  2. شمارهٔ ۳۱۵تا کی عمرت به خودپرستی گذرد
  3. شمارهٔ ۳۱۶در عشق تو عمرم به ستم می‌گذرد
  4. شمارهٔ ۳۱۷سودای تو تا در سر من ماوا کرد
  5. شمارهٔ ۳۱۸گر چاره این تنگدلی باید کرد
  6. شمارهٔ ۳۱۹عشق تو به شوریده سری فاشم کرد
  7. شمارهٔ ۳۲۰محرم بدم و جور تو محرومم کرد
  8. شمارهٔ ۳۲۱انگار که راز دل نهان دانم کرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.