پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۵

تا کی عمرت به خودپرستی گذرد

یا در غم نیستی و هستی گذرد

آن عمر که مرگ باشد اندر پی او

آن به که به خواب یا به مستی گذرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۷سودای تو تا در سر من ماوا کرد
  2. شمارهٔ ۳۱۸گر چاره این تنگدلی باید کرد
  3. شمارهٔ ۳۱۹عشق تو به شوریده سری فاشم کرد
  4. شمارهٔ ۳۲۰محرم بدم و جور تو محرومم کرد
  5. شمارهٔ ۳۲۱انگار که راز دل نهان دانم کرد
  6. شمارهٔ ۳۲۲جانا غم دوری تو با ما آن کرد
  7. شمارهٔ ۳۲۳با هجر چنان حریف خو نتوان کرد
  8. شمارهٔ ۳۲۴کم نال دلا اگر شهت یاد نکرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.