پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۱

گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟

نی نی که در آورد مرا از پا درد

کاین سوز که از تو در دل و جان من است

از کوه برآرد آتش از دریا گرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۳مرگ تو بر آورد ز ایوانم گرد
  2. شمارهٔ ۳۰۴گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
  3. شمارهٔ ۳۰۵هرگز نکنی میل و دلت نگذارد
  4. شمارهٔ ۳۰۶آن درد که کوه را خروشان دارد
  5. شمارهٔ ۳۰۷زلف تو که خون ریختن آئین دارد
  6. شمارهٔ ۳۰۸با خوت که آدمی سرشتی دارد
  7. شمارهٔ ۳۰۹گرچه دلم از جور تو داغی دارد
  8. شمارهٔ ۳۱۰از وصل رخت هر که نشانی دارد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.