شمارهٔ ۳۰۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۰۴گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
2. شمارهٔ ۳۰۵هرگز نکنی میل و دلت نگذارد
3. شمارهٔ ۳۰۶آن درد که کوه را خروشان دارد
4. شمارهٔ ۳۰۷زلف تو که خون ریختن آئین دارد
5. شمارهٔ ۳۰۸با خوت که آدمی سرشتی دارد
6. شمارهٔ ۳۰۹گرچه دلم از جور تو داغی دارد
7. شمارهٔ ۳۱۰از وصل رخت هر که نشانی دارد
8. شمارهٔ ۳۱۱نه دل ز غمت ذوق جوانی دارد