پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۷

سودای تو آتش دلم افزون کرد

نادیدن رویت آب چشمم خون کرد

هر دُر که لبت در صدف گوشم ریخت

هجران توام ز دیدگان بیرون کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹بر بام بدیدمش که جولان می‌کرد
  2. شمارهٔ ۳۳۰ای دل اگر آغاز به می خواهی کرد
  3. شمارهٔ ۳۳۱برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد
  4. شمارهٔ ۳۳۲آن دد که چو دمنه در کمینگاه بمرد
  5. شمارهٔ ۳۳۳دل بین که مرا غم که مهمان آورد
  6. شمارهٔ ۳۳۴عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
  7. شمارهٔ ۳۳۵تا هست غمت غمی دگر نتوان خورد
  8. شمارهٔ ۳۳۶نپسندم کایزد به گناهت گیرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.