پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۱

برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد

از طالع بد به کام بدخواه بمرد

اسباب اجل هیچ نبودش لیکن

از حسرت شغل و هوس جاه بمرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۳دل بین که مرا غم که مهمان آورد
  2. شمارهٔ ۳۳۴عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
  3. شمارهٔ ۳۳۵تا هست غمت غمی دگر نتوان خورد
  4. شمارهٔ ۳۳۶نپسندم کایزد به گناهت گیرد
  5. شمارهٔ ۳۳۷گر سرو قد خوشت به بر درگیرد
  6. شمارهٔ ۳۳۸هر شب سپه غم تو راهم گیرد
  7. شمارهٔ ۳۳۹مگذار که کار دل قراری گیرد
  8. شمارهٔ ۳۴۰نه در تو فغان و یاربم می‌گیرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.