پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۷

گر سرو قد خوشت به بر درگیرد

آنهم رسدش که ناز از سر گیرد

ور گل ز رخت بوی به گلزار برد

بر یاد رخ تو لاله ساغر گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۹مگذار که کار دل قراری گیرد
  2. شمارهٔ ۳۴۰نه در تو فغان و یاربم می‌گیرد
  3. شمارهٔ ۳۴۱لافی ز تو پیش کس نمی‌یارم زد
  4. شمارهٔ ۳۴۲دم بی رخ یار نازنین نتوان زد
  5. شمارهٔ ۳۴۳بی بزم تو چشم جام می خون ریزد
  6. شمارهٔ ۳۴۴آن روز که آوازه محشر خیزد
  7. شمارهٔ ۳۴۵در هجر تو گر جان ز تنم برخیزد
  8. شمارهٔ ۳۴۶شاها کرمت از پی آن برخیزد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.