پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۴

آن روز که آوازه محشر خیزد

از چشم و دلم صورت دلبر خیزد

از خانه چشمم گل رویش روید

وز خاک دلم سروِ قدش برخیزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۶شاها کرمت از پی آن برخیزد
  2. شمارهٔ ۳۴۷اول سخنم چو از زبان برخیزد
  3. شمارهٔ ۳۴۸گل کیست که در رونق خد تو رسد
  4. شمارهٔ ۳۴۹گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد
  5. شمارهٔ ۳۵۰از عشق چو بر جوان ملامت باشد
  6. شمارهٔ ۳۵۱تا گوش بود سوی سلامت باشد
  7. شمارهٔ ۳۵۲گر بر سر گل تاج مکلل باشد
  8. شمارهٔ ۳۵۳بشنو لغزی که سخت موزون باشد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.