پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۳

بشنو لغزی که سخت موزون باشد

کلی که به جزء دربود چون باشد

دیدیم بسی تون که به گرمابه بود

گرمابه ندیدیم که در تون باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۵تا میل دلت به کین پرستی باشد
  2. شمارهٔ ۳۵۶نه مهر تو از دلم به در خواهد شد
  3. شمارهٔ ۳۵۷گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
  4. شمارهٔ ۳۵۸کو جان که ز بیداد فلک خسته نشد
  5. شمارهٔ ۳۵۹در دل نفسی یاد تو گردیده نشد
  6. شمارهٔ ۳۶۰یارم به تفرج چمن بیرون شد
  7. شمارهٔ ۳۶۱بر تو به جوانی دلم من مفتون شد
  8. شمارهٔ ۳۶۲بر نام تو چون نام رهی املی شد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.