پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۱

بر تو به جوانی دلم من مفتون شد

عمری دیدی که بی تو حالم چون شد

وامروز به پیرانه سرم دل خون شد

کز عشق تو صبرم کم و مهر افزون شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۳از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
  2. شمارهٔ ۳۶۴بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند
  3. شمارهٔ ۳۶۵غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
  4. شمارهٔ ۳۶۶گر بر سر آتشم نشانی چو سپند
  5. شمارهٔ ۳۶۷پستم کردی به محنت ای چرخ بلند
  6. شمارهٔ ۳۶۸گریانم از اندوه و عدو بر من چند
  7. شمارهٔ ۳۶۹ای شاه چگونه‌ای در آن خاک نژند
  8. شمارهٔ ۳۷۰ای همچو سلیمانت سر و تاج بلند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.