پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۸

گریانم از اندوه و عدو بر من چند

دشمن به مراد و دوستان اندر بند

ای دست اجل شدم به تیغت خرسند

بخرام و مرا بدین شماتت مپسند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۰ای همچو سلیمانت سر و تاج بلند
  2. شمارهٔ ۳۷۱ایزد چو نهان من و تو می‌داند
  3. شمارهٔ ۳۷۲در جعبه روزگار یک تیر نماند
  4. شمارهٔ ۳۷۳گر خواب خوش است عق مرگش خواند
  5. شمارهٔ ۳۷۴عهدی دارد جهان که تا بتواند
  6. شمارهٔ ۳۷۵در دیده ز گلزار رخت خار بماند
  7. شمارهٔ ۳۷۶گلبرگ به روی چون بهارت ماند
  8. شمارهٔ ۳۷۷نه ابر به چشم اشکبارم ماند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.