پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۷

نه ابر به چشم اشکبارم ماند

نه رعد به ناله‌های زارم ماند

در کار خود و جهانیان می‌نگرم

هم کار من خسته به کارم ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۹ای نفس چو برگ کامرانیت نماند
  2. شمارهٔ ۳۸۰ای دل چو شه ستوده آثار نماند
  3. شمارهٔ ۳۸۱گیرم که وفا و عهد را نام نماند
  4. شمارهٔ ۳۸۲جانا رمقی در دل شوریده نماند
  5. شمارهٔ ۳۸۳خورشید بماناد اگر سایه نماند
  6. شمارهٔ ۳۸۴گردون سیه دل که به کاسی ماند
  7. شمارهٔ ۳۸۵تا گرد گلت سنبل تر کاشته‌اند
  8. شمارهٔ ۳۸۶زان قصه دردم که یکی یار نخواند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.