پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۵

تا گرد گلت سنبل تر کاشته‌اند

عشاق دل از مهر تو برداشته‌اند

چاه زنخت که دل در او می‌افتد

تا لب به بنفشه تر انباشته‌اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸۷اشک و دل خونین شده با هم یارند
  2. شمارهٔ ۳۸۸خورشید و مه ار برت زمین بوس آرند
  3. شمارهٔ ۳۸۹مشتاقانت ز عافیت مهجورند
  4. شمارهٔ ۳۹۰هرگز دل من یک دم بی غم نزند
  5. شمارهٔ ۳۹۱آنان که چهان کَنند و مردم سوزند
  6. شمارهٔ ۳۹۲یک چند نبودم ز وصالت خرسند
  7. شمارهٔ ۳۹۳هر شب که مرا درد تو بیدار کند
  8. شمارهٔ ۳۹۴والله که گر دل مرا خوش نکند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.