پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۱

آنان که چهان کَنند و مردم سوزند

پیوسته مبارک شب و فرخ روزند

زینست مگر که پادشاهان جهان

دون پروری از زمانه می‌آموزند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۳هر شب که مرا درد تو بیدار کند
  2. شمارهٔ ۳۹۴والله که گر دل مرا خوش نکند
  3. شمارهٔ ۳۹۵با من سگ گنجه پنجه در پنجه کند
  4. شمارهٔ ۳۹۶گفتم که تو را ماه فلک می‌خوانند
  5. شمارهٔ ۳۹۷مگذار که اغیار به راهت بینند
  6. شمارهٔ ۳۹۸آنم چو نمی‌دهی که مستان خواهند
  7. شمارهٔ ۳۹۹فردا چو حساب من مسکین خواهند
  8. شمارهٔ ۴۰۰از خاک چو رخت من بر افلاک نهند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.