پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۸

آنم چو نمی‌دهی که مستان خواهند

آن بخش که رنگ و بو پرستان خواهند

من گل ز تو خواهم که توئی معدن گل

شک نیست که هم گل ز گلستان خواهند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۰از خاک چو رخت من بر افلاک نهند
  2. شمارهٔ ۴۰۱چشم ارتن خویش غرقه در خون بیند
  3. شمارهٔ ۴۰۲مسکین دلم از هجر تو آن می‌بیند
  4. شمارهٔ ۴۰۳گر خسته دلی شبی به غم بنشیند
  5. شمارهٔ ۴۰۴ای دل هوست به گفتگو ننشیند
  6. شمارهٔ ۴۰۵گه گریه ز مهرت آشنائی بدهد
  7. شمارهٔ ۴۰۶تا چرخ زمین را مدد از خور ندهد
  8. شمارهٔ ۴۰۷گفتم به یکی کله که خاکش فرسود
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.