پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۶

تا چرخ زمین را مدد از خور ندهد

گل لاله نرویاند و کان زر ندهد

در بی برگی بر هنر چون دهمت

کآن شاخ که بی برگ بود بر ندهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۸ظلم است کز اوست عقل و دین ناخشنود
  2. شمارهٔ ۴۰۹تا هجر تو داغ دل ریشم فرمود
  3. شمارهٔ ۴۱۰آن دل که به دوری تو خرسند بود
  4. شمارهٔ ۴۱۱روزی که ز عشق من ملالت نبود
  5. شمارهٔ ۴۱۲می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود
  6. شمارهٔ ۴۱۳ایزد چو به قهر دوزخت تافته بود
  7. شمارهٔ ۴۱۴شاها فلک از در فسوس تو بود
  8. شمارهٔ ۴۱۵تا جان دارم غمت ز جانم نرود
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.