پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۲

مسکین دلم از هجر تو آن می‌بیند

کز زندگی خویش زیان می‌بیند

در مردمک دیده من نور مباد

گر بی تو دو چشم من جهان می‌بیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۴ای دل هوست به گفتگو ننشیند
  2. شمارهٔ ۴۰۵گه گریه ز مهرت آشنائی بدهد
  3. شمارهٔ ۴۰۶تا چرخ زمین را مدد از خور ندهد
  4. شمارهٔ ۴۰۷گفتم به یکی کله که خاکش فرسود
  5. شمارهٔ ۴۰۸ظلم است کز اوست عقل و دین ناخشنود
  6. شمارهٔ ۴۰۹تا هجر تو داغ دل ریشم فرمود
  7. شمارهٔ ۴۱۰آن دل که به دوری تو خرسند بود
  8. شمارهٔ ۴۱۱روزی که ز عشق من ملالت نبود
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.