پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۵

با من سگ گنجه پنجه در پنجه کند

کی سگ به طپانچه شیر را رنجه کند

بر پارس بود شکر فراوان اگر او

سوی .. مادر سفر گنجه کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۷مگذار که اغیار به راهت بینند
  2. شمارهٔ ۳۹۸آنم چو نمی‌دهی که مستان خواهند
  3. شمارهٔ ۳۹۹فردا چو حساب من مسکین خواهند
  4. شمارهٔ ۴۰۰از خاک چو رخت من بر افلاک نهند
  5. شمارهٔ ۴۰۱چشم ارتن خویش غرقه در خون بیند
  6. شمارهٔ ۴۰۲مسکین دلم از هجر تو آن می‌بیند
  7. شمارهٔ ۴۰۳گر خسته دلی شبی به غم بنشیند
  8. شمارهٔ ۴۰۴ای دل هوست به گفتگو ننشیند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.