پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۹

مشتاقانت ز عافیت مهجورند

بی سایه تو تیره دل و بی نورند

قومی ز برای دیدنت منتظرند

خلقی ز عنا و دوریت رنجورند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۱آنان که چهان کَنند و مردم سوزند
  2. شمارهٔ ۳۹۲یک چند نبودم ز وصالت خرسند
  3. شمارهٔ ۳۹۳هر شب که مرا درد تو بیدار کند
  4. شمارهٔ ۳۹۴والله که گر دل مرا خوش نکند
  5. شمارهٔ ۳۹۵با من سگ گنجه پنجه در پنجه کند
  6. شمارهٔ ۳۹۶گفتم که تو را ماه فلک می‌خوانند
  7. شمارهٔ ۳۹۷مگذار که اغیار به راهت بینند
  8. شمارهٔ ۳۹۸آنم چو نمی‌دهی که مستان خواهند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.