پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۰

ای دل چو شه ستوده آثار نماند

وآن ماند کزو عدل نکوکار نماند

با نیکی و تنگدستی خود می‌ساز

وانگار که آن فراخ گون بار نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸۲جانا رمقی در دل شوریده نماند
  2. شمارهٔ ۳۸۳خورشید بماناد اگر سایه نماند
  3. شمارهٔ ۳۸۴گردون سیه دل که به کاسی ماند
  4. شمارهٔ ۳۸۵تا گرد گلت سنبل تر کاشته‌اند
  5. شمارهٔ ۳۸۶زان قصه دردم که یکی یار نخواند
  6. شمارهٔ ۳۸۷اشک و دل خونین شده با هم یارند
  7. شمارهٔ ۳۸۸خورشید و مه ار برت زمین بوس آرند
  8. شمارهٔ ۳۸۹مشتاقانت ز عافیت مهجورند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.