پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۷

پستم کردی به محنت ای چرخ بلند

تا چند به بند و حبسم آخر تا چند

شیرین طبعم ولی نباشم نی قند

کز بند به تنگ افتم و از تنگ به بند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۹ای شاه چگونه‌ای در آن خاک نژند
  2. شمارهٔ ۳۷۰ای همچو سلیمانت سر و تاج بلند
  3. شمارهٔ ۳۷۱ایزد چو نهان من و تو می‌داند
  4. شمارهٔ ۳۷۲در جعبه روزگار یک تیر نماند
  5. شمارهٔ ۳۷۳گر خواب خوش است عق مرگش خواند
  6. شمارهٔ ۳۷۴عهدی دارد جهان که تا بتواند
  7. شمارهٔ ۳۷۵در دیده ز گلزار رخت خار بماند
  8. شمارهٔ ۳۷۶گلبرگ به روی چون بهارت ماند
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.